Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ


Οι γονείς του σχολείου μας ανταποκρίθηκαν και τα πρώτα τρόφιμα βρίσκονται στο σχολείο μας στο χώρο του κυλικείου. Μαζί και μια βαλίτσα με ρουχισμό που έφερε η κεφαλονίτισσα γιαγιά μιας μικρής μαθήτριας. Από την ίδια γιαγιά μάθαμε ότι κάθε προσφορά σε τρόφιμα μακράς διαρκείας, ρουχισμός και είδη που μπορούν να διευκολύνουν τη ζωή του ταλαιπωρημένου πληθυσμού του νησιού, είναι ευπρόσδεκτα.

Η συλλογή τροφίμων και όποιων άλλων ειδών θέλετε να προσφέρετε παρατείνεται και την άλλη εβδομάδα ώστε όσοι δεν είχαν ενημερωθεί και επιθυμούν, να μπορούν να συνεισφέρουν. Η συλλογή θα γίνεται από τα μέλη του Δ.Σ. τις καθημερινές 8:00 έως 8:30 και το Σάββατο 9:00 έως 12:00. Όσοι γονείς επιθυμούν να βοηθήσουν στη διαδικασία είναι ευπρόσδεκτοι.

Να σας ενημερώσουμε ότι η μεταφορά των ειδών δε θα γίνει από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών όπως είχαμε αρχικά αναφέρει. Κατόπιν πρότασης γονιού του σχολείου μας,η οποία έγινε δεκτή στη σημερινή γενική συνέλευση, η μεταφορά και η διανομή θα γίνει από το σύλλογο του Λυξουρίου  Κεφαλονιάς.

Να ευχαριστήσουμε το γειτονικό μας 144ο Δημοτικό Σχολείο για την άμεση ανταπόκριση και την προσφορά του. Σήμερα το πρωί ο πρόεδρος του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του 144ου μας έφερε τα πρώτα τρόφιμα που συγκέντρωσαν. Και μας είπε ότι θα συνεχίσουν να συγκεντρώνουν. 

Να ευχαριστήσουμε και το 60ο Δημοτικό Σχολείο το οποίο επίσης άμεσα συγκέντρωσε τρόφιμα και αυτή την εβδομάδα θα τα μεταφέρουμε και αυτά στο σχολείο μας. 

Ευχαριστούμε όλους  τους γονείς και κηδεμόνες και των τριών σχολείων που μας τίμησαν με την προσφορά τους. Ευχόμαστε να συνεχίσουμε ακόμα καλύτερα. 

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014


ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
 
ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ 58ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 8-2-2014

ΣΤΙΣ 11:00 ΠΜ

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΗΘΗΚΑΝ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ



Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΤΟΥ 58ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΜΑΚΡΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΕΙΣΜΟΠΑΘΕΙΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ . 

ΣΤΗ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝ ΜΕΣΩ ΒΑΡΥΧΕΙΜΩΝΙΑΣ ΟΙ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΑΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ. ΟΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ. ΑΣ ΦΕΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΚΕΤΟ ΖΥΜΑΡΙΚΑ Ή ΡΥΖΙ Ή ΓΑΛΑ ΕΒΑΠΟΡΕ. ΑΠΟ ΕΝΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ. ΜΑΖΙ ΜΕ ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ. 


ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΘΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 6-2 ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7-2 ΑΠΟ 8:00 - 8:30 ΠΜ. ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 8-2 ΑΠΟ 9:00 - 12:00 ΠΜ



Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ
58ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΘΗΝΑΣ


Αποκριάτικος χορός

Σας περιμένουμε όλους, μικρούς και μεγάλους, ντυμένους μασκαράδες το Σάββατο 22-2-2014 στις 7:30 το απόγευμα στο σχολείο μας. Η είσοδος κοστίζει... πολύ κέφι και χαρά.  



ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ 58 ΣΥΖΗΤΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ...

Χθες Σάββατο τριάντα περίπου γονείς συναντηθήκαμε στο χώρο του σχολείου μας για να ενημερωθούμε από το Δ.Σ. και να συζητήσουμε για θέματα που αφορούν το ίδιο το σχολείο και τα παιδιά μας, αλλά και για να κόψουμε την πρωτοχρονιάτικη πίτα μας.
Ενημερωθήκαμε για τον αποκριάτικο χορό που θα γίνει στο σχολείο μας το Σάββατο 22-2-2014 το απόγευμα. Η προσφορά βοήθειας ειδικά στην καθαριότητα μετά το χορό εννοείται πως είναι ευπρόσδεκτη. 
Ενημερωθήκαμε επίσης για το αποκριάτικο καρναβάλι που διοργανώνει η 4η διαμερισματική κοινότητα του Δήμου Αθηναίων στις 23-2-2014 και αποφασίσαμε να συμμετέχουμε. Αναμένονται προτάσεις με όσο το δυνατό χαμηλό ή μηδενικό κόστος για το θέμα που θα παρουσιάσουμε σαν σχολείο. Φυσικά αναμένουμε νέα ενημέρωση από το 4ο διαμέρισμα.
Μάθαμε ότι έρχονται οι atenistas στο σχολείο μας για να βάψουν και να ζωγραφίσουν τους εξωτερικούς χώρους. Επειδή όμως το κόστος είναι μεγάλο, προτάθηκε από γονείς και αποφασίστηκε από το σύνολο των παρόντων η τοποθέτηση κουτιού στο χώρο που θα γίνει ο χορός ώστε όποιος θέλει να προσφέρει ανώνυμα ό,τι έχει δυνατότητα και ευχαρίστηση. Παράλληλα θα ζωγραφιστεί ο εξωτερικός χώρος του σχολείου ώστε να διαγραμμιστούν ξανά τα γήπεδα.
Έφτασαν τα πακέτα των αναμνηστικών φωτογραφιών! Αυτήν την εβδομάδα θα μοιραστούν στα παιδιά μας.
Ακούσαμε, τέλος, για τη νέα αιμοδοσία που θα γίνει στο σχολείο στις 17-3-2014 ημέρα Δευτέρα. Ήρθε ο καιρός να εμπλουτίσουμε την τράπεζα αίματος που ανοίξαμε στο Λαϊκό Νοσοκομείο με την πρώτη αιμοδοσία. Για το καλό των παιδιών του σχολείου μας και με τη μεγάλη ευχή να μη τη χρειαστούν ποτέ!

Δεν τελειώσαμε όμως εδώ. Μετά τη συζήτηση κόψαμε τις 2 πρωτοχρονιάτικες πίτες μας. Τις απολαύσαμε γονείς και παιδιά. Τυχερές δυο μαμάδες που κέρδισαν τα φλουριά και πήραν τα δωράκια τους, δυο σετ κηροπήγια. Τους ευχόμαστε όλοι καλή και τυχερή χρονιά!
Και έτσι η συνάντησή μας τελείωσε. Τελείωσε; Μάλλον διακόπηκε μέχρι την επόμενη φορά που θα ξανασυναντηθούμε ακόμα περισσότεροι και πίνοντας ένα ζεστό καφεδάκι ενημερωθούμε, συζητήσουμε και αποφασίσουμε για όσα αφορούν το σχολείο και τα παιδιά μας ευχάριστα και μη...
Η ελληνική μυθολογία μας διηγείται τον μύθο της Αμυγδαλιάς που κάθε χρόνο την άνοιξη φοράει τα λευκά της..
Μετά την λήξη του τρωικού πολέμου ο βασιλεύς της πόλεως των Αθηνών Μενεσθεύς ή Μενεσθέας σκοτώθηκε στην Τροία και τον διαδέχθηκε ο Δημοφών ή Δημοφώντας. Ο Δημοφών ήταν γιος του Θησέα και της Φαίδρας.
Ταξιδεύοντας στο Αιγαίο με σκοπό να επιστρέψει στην Αθήνα, κάποτε έφθασε στις ακτές της Θράκης ίσως για να γλιτώσει από κάποια θαλασσοταραχή. Στην ακρογιαλιά έπαιζε μια παρέα κοριτσιών. Ανάμεσά τους ήταν και η Φυλλίδα η κόρη του βασιλιά Σίθωνα. Ο Δημοφώντας επικεφαλής των ναυτών ζήτησε από τα κορίτσια να μην φοβούνται. Οι άνδρες έψαχναν απλά μια πηγή για να γεμίσουν με νερό τα άδεια τους δοχεία. Η βασιλοπούλα γοητευμένη από τους ευγενικούς τρόπους του νεαρού Δημοφώντα και εμπιστευόμενη το ένστικτό της κάλεσε τους στρατιώτες στο παλάτι όπου τους φιλοξένησαν με τιμές. Η πριγκιποπούλα γοητεύτηκε από την στάση και το παράστημα του Δημοφώντα. Μα και κείνος δεν έμεινε αδιάφορος από την χάρη και την ομορφιά της κόρης. Ο Έρωτας δεν άργησε να έλθει. Ήταν φλογερός και αμοιβαίος. Τον γάμο των δυο νέων ευλόγησε ο βασιλιάς Σίθωνας εκτιμώντας το ήθος και την ευγενική καταγωγή του γαμπρού του. Τίμησε δε την ένωση αυτή με πλούτη και γη από το βασίλειο του φροντίζοντας να μην λείψει τίποτα από τους νεόνυμφους.
Όμως την χαρά και την ευτυχία του έγγαμου βίου τους, σκίαζε για το νεαρό βασιλόπουλο η νοσταλγία της πατρίδας του. Έτσι ζήτησε από την νεαρή σύντροφό του να του επιτρέψει να ταξιδέψει για λίγο μέχρι την Αθήνα. Η κοπέλα διστακτικά δέχτηκε και μετά από λίγο τον αποχαιρετούσε φιλώντας τον τρυφερά και κουνώντας του το μαντίλι του αποχαιρετισμού. Τον παρακάλεσε να μην καθυστερήσει διόλου την επιστροφή του μα να βρεθεί σύντομα πάλι κοντά της. Το ταξίδι, όμως, ήταν μακρύ και χρονοβόρο και στην Αθήνα φίλοι και συγγενείς καθυστερούσαν την αναχώρηση του νέου.
Οι μήνες περνούσαν και η γλυκιά προσμονή της κόρης μετατράπηκε σε αβάσταχτο μαρτύριο. Φοβόταν πως κάτι άσχημο είχε συμβεί στον καλό της και ανυπόφορος πόνος σκέπαζε την ψυχή της. Όμως ο ατελείωτος χρόνος της προσμονής και οι μαύρες σκέψεις δεν έσβηναν μέσα της την ελπίδα της επιστροφής του. Ήξερε πως τα αισθήματα και των δύο ήταν τόσο δυνατά που τίποτε στον κόσμο δεν θα μπορούσ να τα σβήσει. Γιατί όμως αργούσε τόσο πολύ; Πόθος και αγωνία κατέτρωγε την όμορφη πριγκιποπούλα. Κάθε ξημέρωμα πήγαινε στο σημείο του αποχαιρετισμού και περίμενε. Στέκονταν εκεί ακίνητη με το χέρι να σκιάζει τα μάτια της και το βλέμμα καρφωμένο στο βάθος του ορίζοντα εκεί ακριβώς που χάθηκε ο αγαπημένος της. Ήξερε πως δεν την είχε ξεχάσει. Όμως η κόρη έσβηνε μέρα με την μέρα. Είχε γίνει πια τόσο χλωμή και αδύνατη που οι θεοί την λυπήθηκαν και για να μην υποφέρει άλλο την μεταμόρφωσαν σε όμορφο λυγερόκορμο δέντρο, την Αμυγδαλιά.
Κι ο Δημοφώντας όμως δεν μπορούσε μακριά από την αγαπημένη του. Αγνοώντας τις νουθεσίες φίλων και συγγενών να παραμείνει μέχρι να ανοίξει ο καιρός, εκείνος ξεκίνησε μες στην καρδιά του χειμώνα το ταξίδι της επιστροφής. Για μέρες περπατούσε μες στον βοριά, το κρύο και το χιόνι ώσπου έφτασε στη Θράκη. Αναζητώντας την αγαπημένη του έφτασε στο σημείο του αποχαιρετισμού. Εκεί ακριβώς είδε να στέκεται ένα ψηλό ξεραμένο δέντρο χωρίς καρπούς και φύλλα. Ο νέος κατάλαβε τι είχε συμβεί και βγάζοντας μια κραυγή πόνου με δάκρυα στα μάτια αγκάλιασε σφιχτά τον ξερό κορμό σαν να αγκάλιαζε το σώμα της αγαπημένης του.

Και τότε σαν από θαύμα, ζωή πλημμύρισε το άψυχο ξύλο και τα γυμνά κλαδιά του δέντρου στολίστηκαν με πανέμορφα μικρά λευκά άνθη που ανέδυαν μια υπέροχη, ντελικάτη ευωδία..»